KONSPEKT ZAJĘĆ

 

Temat: Poczucie własnej wartości (samoocena)

 

Cele:      - rozwijanie samoświadomości uczniów (określenie własnych zalet i wad);

- ustalenie co uczestnicy zajęć chcą zmienić;

- wymienianie się pozytywnymi odczuciami z innymi osobami w grupie.

 

Formy pracy: indywidualna i grupowa

Metody pracy: niedokończone zdania, burza mózgów, dyskusja.

Pomoce dydaktyczne: karty pracy: „moje zalety i wady”, „wyobraź sobie”, długopisy, ołówki, kredki

Grupa: młodzież klas IV-VI szkoły podstawowej

 

PRZEBIEG ZAJĘĆ

 

1.      Kontrakt – szanujemy prawo każdego do wypowiedzi (uważnie słuchamy, nie oceniamy, nie wyśmiewamy).

2.      Rundka: Dwa słowa opisujące mnie to … (uczestnicy kolejno kończą zdanie).

 

3.      Nazywanie cech charakteru. Uczniowie podają przykłady zalet i wad, nauczyciel zapisuje propozycje na tablicy – „burza mózgów”.

 

4.      Uczniowie otrzymują karty: „wady i zalety” i próbują dokonać samooceny. Mogą posłużyć się cechami wypisanymi na tablicy. Podkreślamy, że więcej uwagi należy poświęcić naszym dobrym stronom (rubryka „zalety”). Ćwiczenie ma wzmocnić poczucie własnej wartości uczniów. Gdyby ktoś miał problem z określeniem swoich dobrych stron, prosimy kolegów o wymienienie zalet tej osoby.

 

5.      Po zakończeniu zadajemy pytania, np.:

-        Czy zdziwiła Was ilość zalet, jakie posiadacie?

-        Jakie są proporcje zalet i wad?

-        Czy można pozbyć się posiadanych wad?

-        Czy posiadacie cechy, które w pewnych sytuacjach mogą okazać się pozytywne, a w innych negatywne?

 

5.      „Wyobraź sobie” – ćwiczenie wymagające twórczego myślenia:

 

§         Uczniowie mają wyobrazić sobie siebie jako np.: zwierzę, instrument,  piosenkarz, samochód… i narysować to na karcie pracy. O wyborze decydują cechy wspólne dla tych rzeczy i osób, które je rysują.

§         Następnie dzielą się swoimi odpowiedziami, motywując jednocześnie swoje decyzje.

 

6.      Na koniec możemy jeszcze zapytać:

 

-        Jakie są Wasze odczucia, czy łatwo jest dzielić się swoimi myślami z innymi ludźmi?

-        Czy łatwo było narysować siebie jako zwierzę, samochód…?

-        Czy łatwo było znaleźć w tych przedmiotach swoje cechy?

 

       Dobrze jest, gdy pod wpływem pytań wywiąże się dyskusja.

 

                                                                        Opracowała Iwona Wasilewicz 

                                                                          Na podstawie: „Jak żyć z ludźmi”

                                                                       Program profilaktyczny dla młodzieży MEN

powrót